Jego ojczyna

Śląsk był przez długie wieki ściśle powiązany z Europą. Położony centralnie, na skrzyżowaniu wielkich szlaków łączących od zarania dziejów Atlantyk z obszarami nadczarnomorskimi oraz Morze Śródziemne z Bałtykiem, wystawiony był na różnorakie wpływy. Dzięki temu wykształcił własną, oryginalną kulturę. Jedną z jej najbardziej zadziwiających cech jest otwartość na obce wpływy, umiejętność ich przekształcania i tworzenia nowych jakości.
Śląsk był zawsze gościnny; chętnie przyjmował przybyszów pragnących tu zamieszkać i wzbogacać kraj swą pracą, potrafiących okazać szacunek śląskiej wielowiekowej tradycji.
Tak więc wyrastał Joseph von Eichendorff w przedziwnym zakątku Europy. Część mieszkańców tej ziemi posługiwała się językiem niemieckim, część zaś gwarą śląską. Eichendorff był w dzieciństwie dwujęzyczny, ponieważ każdego dnia przebywał w towarzystwie robotników folwarcznych, bawił się z ich dziećmi. Rodzice nie utrudniali mu kontaktu z miejscową ludnością. Joseph brał udział w różnego rodzaju świętach ludowych, gdzie element śląski manifestował się przede wszystkim pieśnią.
Cieszymy się, że Joseph von Eichendorff potrafił tańczyć krakowiaka, i że w jego uszach muzyka ludowa dźwięczała tak miło. Bez tej kulturowej wielobarwności Górnego Śląska zjawisko jednej z najszlachetniejszych poezji tego okresu pewnie by nie powstało.

Seine Heimat

Schlesien war jahrhundertlang ein Land europäischer Veränderungen. Durch seine Lage in der Mitte Europas, an der Kreuzung der großen Handelsstrassen, die den Atlantik mit dem Schwarzen Meer und das Mittelmeer mit der Ostsee verbanden, war es verschiedenen Einflüssen ausgesetzt. Dadurch entstand eine eigene und besondere Kultur. Ihre herausragenden Eigenschaften sind Offenheit und die Fähigkeit Fremdes in Eigenes umzugestalten.
Schlesien war stets aufnahmebereit; gern wurden hier Ankömmlinge aufgenommen, die durch ihre Arbeit das Land bereicherten und die bisherige Tradition und Kultur dieses Land achteten.
So wuchs Joseph von Eichendorff auf einem eigentümlichen Erdenfleckchen auf. Die Bevölkerung war zu einem Teil deutschsprachig, der andere Teil sprach die schlesische Mundart. So wuchs Eichendorff in seiner Kindheit zweisprachig auf, da er den Hofarbeitern und deren Kindern jeden Tag begegnete. Von Seiten seiner Eltern wurde er nie fern vom Dorf gehalten. Er nahm an Volksfesten teil, wo das schlesische Element sich vor allem in Liedern ausprägte.
Seine Poesie wäre diese perfekte kulturelle Vielfältigkeit wahrscheinlich nicht erstanden.